Belgische bookmakers 2026: 24 dossiers voor 25 domeinen

De markt voor online weddenschappen in België is geen open markt. Er is één vergunning die het werk doet, de aanvullende vergunning F1+, en het register van de Kansspelcommissie telde in het uittreksel van 9 oktober 2026 vierentwintig vergunningsdossiers voor vijfentwintig domeinnamen. Wie op zoek gaat naar een bookmaker met een Belgische vergunning, komt dus uit bij een handvol merken dat je ook in het straatbeeld tegenkomt, en bij een regelgeving die het aanbod niet alleen toelaat maar ook inkadert: een leeftijdsgrens van 21 jaar, een wekelijkse stortingslimiet, een uitsluitingsregister, en geen welkomstbonus. Wie daarentegen op een site zonder Belgische vergunning speelt, speelt in een zone waar de Kansspelcommissie niets regelt en waar de speler zelf een strook van de Kansspelwet raakt.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Gegevensstand: 14.11.2026, met de vergunninggegevens nagekeken tegen het register van de Kansspelcommissie en de geconsolideerde tekst van de Kansspelwet.

Sport en toernooi: wat je in België kunt wedden en wanneer het spel stopt

De Belgische markt heeft niet alleen spelers, ze heeft ook onderwerpen. Wat de Kansspelwet 'weddenschap tegen notering' noemt, is de vaste-quoteringweddenschap op de uitslag van een bepaald feit, en dat is de vorm waarin vrijwel het hele online aanbod in de sport is gegoten. Daar hoort een kalender bij die niet van de bookmaker is maar van de sport: grote toernooien trekken het aanbod op, de stille weken tussen competities drukken het terug, en een bookmaker die in januari adverteert met honderden markten heeft in juli vaak beduidend minder te bieden. Wat de speler ervaart, is dat het aanbod niet alleen het evenement volgt, maar ook de toezichthouder.

De wet zelf zet de buitenspelregels, en dit zijn de concrete gevallen waarin ze je weddenschap raken. Een weddenschap op een evenement of activiteit die in strijd is met de openbare orde, is verboden. Een weddenschap op een feit waarvan de uitslag al bekend is, is verboden. En activiteiten waarbij de meerderheid van de deelnemers jonger is dan 21 jaar mogen niet worden aangeboden, waarmee jeugdwedstrijden in de praktijk buiten het wedprogramma vallen. Daar komt de algemene voorzorg bij: de Kansspelcommissie kan weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een evenement niet gegarandeerd kan worden. Dat is de matchfixing-beugel, en hij hangt boven elke markt die in het aanbod staat. Onder welke omstandigheden die bevoegdheid precies wordt ingezet, bepaalt de wet niet tot in detail; wat wel vastligt, is dat het aanbod in principe voorlopig is. Een markt die vandaag in het wedprogramma staat, is dat morgen niet automatisch nog.

Voor paardenrennen bestaat een apart spoor. Alleen specifieke onderlinge en vaste-quoteringweddenschappen zijn toegelaten, ook op buitenlandse koersen, onder voorwaarden die de Koning bepaalt, en de organisator heeft daar een licentie F1P voor nodig. Op het register staan wat dat spoor betreft Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce; wie van hen de onderlinge weddenschap online uitbaat, is niet vastgesteld. Voor de speler betekent die aparte klasse dat het paardenaanbod op een sportboek niet hetzelfde is als een toto-achtig product, en dat de twee niet zomaar inwisselbaar zijn.

Wat het aanbod in de breedte betreft, zijn er drie dingen die de Belgische wet niet uitdrukkelijk regelt, en dat zegt iets over wat je bij een geschil niet aan de wet hebt. Live wedden, cash out, combinatie- en systeemweddenschappen: de operatoren bieden ze aan, de wet bevat er geen specifieke bepaling over in de gelezen tekst, en of en hoe de Kansspelcommissie ze beperkt, is niet komen vast te staan. Hetzelfde geldt voor esports en virtuele sporten, en voor een weddenschapsbeurs: de wettelijke term die er het dichtst bij komt is de onderlinge weddenschap, en de pagina houdt ze geen van beide voor toegelaten of verboden. Wie een systeemweddenschap of een beursproduct verkiest boven een enkelvoudige weddenschap, doet dat dus zonder dat de wet daarover een expliciete uitspraak doet — en zonder dat een geschil over die markt bij de Kansspelcommissie automatisch een duidelijke maatstaf oplevert.

Wat de sportkalender met je tegoed doet

Het gevolg van die kalender is niet abstract. Een speler die zich op het WK voetbal 2026 richt en met dezelfde verwachtingen naar de zomer van 2027 kijkt, merkt dat de quoteringen en het aantal markten in de stille weken anders zijn — en dat is geen tekortkoming van de bookmaker maar van het bestand dat hij op dat moment kan noteren. Online weddenschappen op vaste quotering zijn in België het F1+-product; het wedprogramma dat erin staat, wisselt met de sport mee, niet met het marketingbudget.

Er zit nog een tweede gevolg aan vast, en het is een van de redenen waarom wie reclame wil maken in België zo weinig ruimte heeft. Sponsoring en advertenties rond de sport zijn aan banden gelegd: zo was stadionreclame vanaf 1 januari 2025 niet langer toegelaten, en een eigen naam of logo op een sportshirt is beperkt tot 75 cm², niet op de borst, tot 31 december 2027 en tot 50 cm² vanaf 1 januari 2028. Vanaf januari 2028 voorziet de regeling ook in een verbod op sponsoring van professionele sportverenigingen, al heeft de Raad van State bij de wettelijke grond daarvan vragen gesteld en staat niet vast of die stand houdt. Wat de speler daarvan merkt, is een omgeving waarin het aanbod rond toernooien minder luid is dan in andere landen — en dat is geen kans die je als voordeel moet lezen: een boekmaker die niet mag schreeuwen, rekent nog steeds zijn marge.

Toezicht op het aanbod: dezelfde wet, dezelfde drempels

De Kansspelcommissie, in het Frans de Commission des jeux de hasard, is de Belgische toezichthouder op kansspelen. De basistekst is de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers. Wat die wet voor een wedder betekent, is dat het aanbod niet alleen vergunningsplichtig is, maar dat de vergunning ook te beperken valt: artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal weddenschaporganisatoren te plafonneren. Hoe hoog dat plafond vandaag ligt, is niet komen vast te staan. Het register geeft wel een zichtbaar gevolg: vierentwintig dossiers voor vijfentwintig domeinen.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Dat is de eerste les voor de lezer die vergelijkt: kijk niet naar de merknaam op de gevel maar naar het domein waarop je speelt, want de vergunning is per website afgeleverd.

De beoordeling van de tien Belgische bookmakers: waar ze op afgerekend worden

De criteria mogen saai klinken, ze zijn het enige waarop je op deze markt kunt afgaan. De wet neemt geen bonus weg om de speler te pesten, ze neemt hem weg omdat een bonus precies het instrument was dat spelers naar een site trok onder tijdsdruk. Wat overblijft om een wedkantoor op te beoordelen, is minder glanzend maar veelzeggender: heeft de houder een aanvullende vergunning F1+ en op welk domein, houdt de site zich aan de leeftijdsgrens van 21 jaar en de stortingslimiet, is de identiteitscontrole geregeld, staat de KSC als klachtenroute open, en staat de operator zichtbaar stil bij preventie. Daarnaast weegt het product zelf: hoe breed is het wedprogramma, hoe staat het met de quotering en met de betaalmethoden die het wedkantoor aanvaardt. Bij dat laatste is één kolom vandaag voorspelbaar dun, en dat is geen luiheid van de onderzochte merken: kredietkaartbetaling is voor spelen via informatiemaatschappij-instrumenten verboden, en welke andere betaalweg een wedkantoor aanbiedt, staat in de eigen voorwaarden van dat huis en niet in een wettelijke lijst.

Dit is het overzicht van de tien platformen die in dit artikel besproken worden, met per merk de vergunninggegevens uit het register en wat de eigen voorwaarden over het onderwerp van dit artikel zeggen.

De spread in die derde kolom is precies wat je van een markt met één wettelijk kader mag verwachten: de vergunningen zijn uniform, de huisregels niet. Twee huizen vertellen je iets over limieten, een derde somt betaalwegen op, de rest communiceert in de eerste plaats over het product zelf — talen, sporten, het uitgevende bedrijf van de app. Dat is geen aanwijzing dat het ene huis veiliger is dan het andere; het is een aanwijzing dat de openbare informatie van een bookmaker zelden over het onderwerp gaat waarop je hem zou moeten afrekenen.

Waar de winst vandaan komt: de marge in de quotering

De quotering die je op het scherm ziet, is geen zuivere kans maar een kans met een prijs erin. De uitbetalingsvoet van één markt is 1 gedeeld door de som van de omgekeerde quoteringen over álle uitkomsten van die markt; de marge is 100 % min die voet. Neem een willekeurige tweewegmarkt met quotering 1,90 en 1,90, als voorbeeld en niet als aangeboden prijs: de som van de omgekeerde quoteringen is 1 ÷ 1,90 plus 1 ÷ 1,90, wat neerkomt op ongeveer 1,0526. De uitbetalingsvoet van die markt ligt dus rond 95 %, en de marge die de bookmaker op elke ingezette euro overhoudt schommelt rond 5 %. Het is een band, geen vast getal: verandert één van de twee quoteringen naar 1,95, dan schuift de marge naar ongeveer 2,5 %, en zakt de andere kant naar 1,85 terwijl de eerste op 1,90 blijft, dan loopt ze op tot ongeveer 5,4 %. De voorwaarde waaronder die cijfers gelden, is dat je naar één markt van één bookmaker op één moment kijkt. Over een hele wedslip volgt de marge de boomstructuur van je combinatie mee.

Het gevolg laat zich makkelijk onderschatten. Vijf procent marge klinkt als een administratieve voetnoot naast een quotering van 1,90. Het is het verschil tussen twee huizen die exact dezelfde mening over een wedstrijd hebben en toch een verschillende prijs betalen, en het is de reden waarom dezelfde weddenschap bij het ene huis een tientje meer opbrengt dan bij het andere als je honderd euro inzet. Of de markt die je speelt marge-vriendelijk is, zie je niet aan de grootte van de odds maar aan hun som. Dat is de enige methode die een lezer zelf en zonder hulpmiddelen kan uitvoeren: deel 1 door elke quotering, tel de uitkomsten op, en kijk hoe ver je van 1 verwijderd bent.

Voor wie met een bonus of een gratis weddenschap uit een ander land in aanraking komt — een aanbod dat in België bij een vergunninghouder niet bestaat — is die marge geen detail maar de kern. De waarde van een gratis weddenschap waarvan de inzet niet wordt terugbetaald, is de inzet maal (odds − 1) gedeeld door odds, vermenigvuldigd met de uitbetalingsvoet van de markt. Hetzelfde huis dat een gratis weddenschap aanbiedt en tegelijk een marge van vijf procent rekent, heeft zijn geschenk dus al voor een deel terugverdiend op de eerste slag. Zonder cijfer te plakken op een aanbod dat hier niet mag bestaan: de marge staat aan de andere kant van elke “cadeau”-belofte, en ze is de reden waarom een verbod op bonussen de speler meer beschermt dan de marketing hem wil doen geloven.

Van quotering naar uitbetaling

Wat een winnende weddenschap opbrengt, volgt uit twee getallen. De opbrengst is de inzet maal de quotering, en de nettowinst is de inzet maal (quotering − 1). Bij honderd euro op 1,90 komt er 190 euro terug, waarvan 90 euro winst. Bij een combinatieweddenschap vermenigvuldigen de quoteringen van de afzonderlijke weddenschappen zich tot één prijs: drie weddenschappen van 1,90 geven samen 6,859, en honderd euro wordt dan 685,90 euro. Dat is de aantrekkelijke kant van de rekensom en het is meteen de gevaarlijke: elke schakel die je toevoegt verhoogt de opbrengst én vermenigvuldigt de eis dat álles klopt.

De kant die de marketing niet opschrijft, is de kans. Een quotering van 6,859 is geen belofte over de wedstrijden, alleen een prijs die je krijgt als alle drie de uitslagen goed vallen. Voeg een vierde schakel toe en je hebt je opbrengst met 1,90 vermenigvuldigd en je slagingskans gedeeld. Wie het bedrag dat op de wedslip staat voor de opbrengst aanziet in plaats van voor de uitkomst van één gunstig scenario, rekent met de verkeerde som — en dat is een fout die je bij een vaste-quoteringweddenschap pas ziet wanneer de wedstrijden gespeeld zijn.

De tien platformen zelf

Circus Sport: de app als eerste visitekaartje

Circus Sport staat in het register met dossier 124893, houder Circus Belgium SA/NV, en verschijnt in het lijstje hierboven als de nieuwste toevoeging aan het aanbod. De app voor sportweddenschappen wordt uitgegeven door GAMING1 SPRL en is naast het Nederlands ook in het Engels en het Frans beschikbaar — logisch in een land met twee grote taalgemeenschappen en een grensstreek vol Franstalige gokkers. Wat het platform voor de speler interessant maakt, is niet een aanbod dat je elders niet vindt maar de combinatie van de groep achter de uitgave en de licentiepositie op het eigen domein.

Wat er opvalt, is dat de eerste indruk van dit merk via de app loopt en niet via een uitgebreide wervingspagina. Dat is het patroon van de markt: sinds de advertentiemogelijkheden beperkt zijn tot de eigen kanalen, met bewegende beelden van hoogstens vijf seconden, zonder echte personen of fictieve figuren en altijd met de leeftijdsgrens en een preventieboodschap, communiceert een bookmaker in België vooral met wie al op zijn terrein is.

De beoordeling hangt aan één gegeven: een merk dat zijn app-uitgever en zijn taalaanbod als hoofdinformatie geeft, geeft de speler weinig om op te vergelijken. Wie hier wil weten hoe breed het wedprogramma is, vindt het antwoord sneller in de eigen wedpagina dan in het marketingmateriaal. Voor een speler die in het Frans wil wedden en de twee grote sporten volgt, is de taaldekking een echt voordeel; wie op zoek is naar een uitgebreid palet aan betaalwegen moet in het eigen kassaloket van de site gaan kijken.

Scooore: de vergunning met een houdbaarheidsdatum

Scooore is een van de weinige huizen op deze lijst die zijn vergunningspositie in het openbaar met data omkleedt: de vergunningen F1 en F1+, afgeleverd door de Kansspelcommissie, lopen van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031. Dat is een detail dat je als lezer serieus mag nemen. Een vergunning met een einddatum vertelt dat het huis zijn papieren kent, en een periode van negen jaar is precies het ritme waarmee de wet weddenschaporganisatoren laat werken. Op het register staat Scooore met dossier 163192, houder Scooore SA/NV.

Daarnaast is Scooore een van de twee huizen in dit overzicht die spelen over limieten: inzet-, tijds- en stortingslimieten zijn instelbaar, het speelgedrag kan worden opgevolgd en persoonlijke hulp kan worden ingeschakeld, met een leeftijdsgrens van 21 jaar en ouder. Dat is meer dan de wettelijke plicht om te controleren — de wet eist dat de operator leeftijd en EPIS nagaat, niet dat hij een dashboard voor zijn spelers bouwt. Wie limieten instelbaar maakt, geeft de speler instrumenten in handen die hij bij een huis dat er niets over zegt zelf moet opeisen.

Wat het oordeel bepaalt, is dat de vergunningsdatum en de limietinstrumenten hetzelfde verhaal vertellen: dit huis regelt zijn zaken liever zichtbaar. De speler die graag vooraf weet waar hij aan toe is, heeft hier iets om op af te gaan. Wie een extreem groot aanbod aan sporten zoekt, vindt daar op deze plek geen enkel argument voor of tegen — daarover zegt de openbare informatie van Scooore niets.

Betano: een internationale app op een Belgisch domein

Betano komt met dossier 116777 en houder Casinos Austria International Belgium SA/NV in het register voor, en de sportapp wordt uitgegeven door Kaizen Gaming International Limited, beschikbaar in onder meer het Nederlands en het Frans. Internationaal uitgegeven software op een eigen Belgisch domein: dat is precies de structuur die de wet toelaat en die tegelijk de grens van de bescherming afbakent. De licentie hangt aan het domein waar de Belgische speler speelt, niet aan de merknaam die in andere landen opduikt.

Voor de speler betekent die constructie twee dingen die je uit elkaar moet houden. Aan de ene kant staat een product dat er in meerdere markten hetzelfde uitziet, wat doorgaans een uitgewerkte app en een herkenbare interface oplevert. Aan de andere kant is eenzelfde naam in een ander land geen aanwijzing dat de Belgische zetel van die dienst dezelfde is. Wie een klacht heeft, loopt naar de Belgische spelerstoezichthouder — niet naar de buitenlandse moedermaatschappij van de software.

De beoordeling die hieruit volgt is deze: de Belgische inschrijving en de buitenlandse uitgever zijn geen tegenstelling, ze zijn de normale vorm van deze markt. Wat de speler moet controleren is het domein waarop hij zijn account opent, en dat is meteen de zwakke plek van elke merknaam die op meerdere domeinen leeft. Wie het adres in de adresbalk niet leest, leest de vergunning niet.

Bingoal Sport: de licentiegeschiedenis en de grens ervan

Bingoal Sport staat op het register met dossier 116870, houder World Football Association SA/NV. Over de licentiegeschiedenis van het huis bestaat één publiek gegeven: volgens Wikipedia, niet officieel bevestigd, had Bingoal bij de Kansspelcommissie in juli 2021 een vergunning B+ voor online speelautomatenhallen en een vergunning F1 voor online weddenschappen. Dat is een bron buiten de operator zelf, en de pagina bouwt daar dan ook geen vergelijking op — de gegevens komen uit de Nederlandse Wikipedia en zijn nooit door het huis bevestigd. Wat wél vastligt, is de inschrijving in het register met het dossiersnummer van vandaag.

Er zit een bredere les in dat detail. B+ en F1 zijn twee verschillende vergunningen: de ene hoort bij speelautomatenhallen, de andere bij het organiseren van weddenschappen. Een huis dat beide draagt, draagt twee aparte regimes, en de F1+ voor online weddenschappen staat los van het casinospoor — de licentie is per website afgeleverd en een merknaam is niet vergund. Voor de lezer die Bingoal als spelmerk kent: het online wedden hoort bij het sportdomein, niet bij de rest van het huis.

Wat het huis vooral bruikbaar maakt, is zijn geschiedenis in de Belgische markt: een operator die in 2021 al een F1-vergunning had, is geen nieuwkomer die de regels nog moet leren. Wie wil weten welk sportaanbod daar vandaag tegenover staat, komt bij de eigen wedpagina uit, want de openbare licentiegeschiedenis vertelt niets over de omvang van het programma. Wie deze licentiegeschiedenis als bewijs van kwaliteit leest, leest te veel in een archieffragment.

ZEbet: de paardenachtergrond en het talenaanbod

ZEbet staat met dossier 117739 en houder Turf Belgium in het register, en de ZEbet Sports-app wordt uitgegeven door ZEturf France Ltd, beschikbaar in het Nederlands, het Engels, het Frans en het Spaans. De houder die achter dit domein zit is Tegelijk een van de drie namen die in het Belgische paardenrenspoor voorkomen, naast Belgische PMU en Euro Tierce. Wie de oorsprong van dit huis kent, weet dat paardenweddenschappen er de bodem van het aanbod vormen.

Dat vertelt ook iets over de structuur: het paardenrennen heeft in België een eigen licentieklas, F1P, met zijn eigen toegelaten wedvormen. Een huis dat uit dat milieu komt, brengt doorgaans een andere kijk op markten en op quotering mee dan een sportboek dat het paardenrennen er als bijproduct bij neemt. Voor een speler die af en toe een koers volgt, is dat een reëel voordeel; voor een speler die uitsluitend voetbal speelt, is het een achtergrond die weinig zegt.

Wat de beoordeling moeilijk maakt, is dat de openbare kenmerken van dit huis over afkomst en talen gaan en niet over het sportaanbod. Een aanbieder in vier talen is een aanwijzer voor een brede opzet. Wat daar uiteindelijk op de wedslip staat, bepaalt de speler zelf aan het loket.

Betcenter: het merk dat in de markt is blijven staan

Betcenter komt met dossier 116594 en houder Betcenter Group SA/NV in het register voor. Over de eigen voorwaarden is er één gegeven dat de toon zet: voor het openen van een account en het wedden op sport geldt een minimumleeftijd van 21 jaar. Dat klinkt als een open deur. In een markt waar de wet sinds 1 september 2024 de leeftijdsgrens op 21 jaar legt en waar 18 jaar nog altijd de reflex is van wie uit het buitenland komt kijken, is het geen open deur maar het teken dat het huis zijn voorwaarden aan de Belgische regel heeft aangepast in plaats van ze te vertalen.

Betcenter is een naam die in België ook buiten het scherm bestaat: het merk zit in de winkelstraat, en dat is voor een speler geen detail maar een route. Wie een probleem heeft met een account, een uitbetaling of zijn limiet, heeft bij een huis met fysieke aanwezigheid een tweede loket dat een zuiver online operator niet heeft.

De beoordeling volgt uit het publiek: dit huis is op zijn plaats voor de speler die rust boven spektakel verkiest en die de gang naar een loket niet erg vindt. Wie de breedste sportenlijst of de meest uitgesproken app zoekt, zal elders meer vinden. Wat de eigen voorwaarden aan extra's vertellen, reikt niet verder dan wat er staat.

Betsson Sports: de grens, zwart op wit

Betsson Sports staat op het register met dossier 116764, houder Sagevas SA/NV. Wat de eigen communicatie over het onderwerp van dit artikel zegt, is kort en precies: de eigen online wedsite is in overeenstemming met de Belgische regelgeving niet toegankelijk voor personen jonger dan 21 jaar. Dat is een van de weinige plekken op deze markt waar een huis de Belgische regel niet als bijlage maar als eerste zin behandelt.

Voor de speler is dat een signaal met een scherpe rand. De internationale moeder van dit merk opereert in markten met een leeftijdsgrens van 18 jaar; de Belgische dochter zet de grens op 21. Wie de gewoontes van een buitenlands account meeneemt naar een Belgische inlog, merkt dat verschil meteen — en dat verschil is precies waarom het domein de vergunningseenheid is. De regel volgt de licentie, niet het logo.

De beoordeling van dit huis hangt aan die duidelijkheid. Een operator die de strengere Belgische norm zelf in zijn communicatie zet, laat de speler tenminste niet in het onzekere over wat er van hem verwacht wordt. Wie de markten vergelijkt op quotering, komt hier met hetzelfde hulpmiddel uit als elders: deel 1 door elke quotering en tel op. Wat dit huis op sportgebied in huis heeft, blijkt uit het eigen wedprogramma.

Bet777: het breedste aanbod op de lijst, op papier

Bet777 komt met dossier 117638 en houder Casino de Spa SA/NV in het register voor, en is in dit overzicht het enige huis dat zijn sportaanbod in ronde cijfers publiceert: de eigen app kondigt meer dan 2.000 soorten weddenschappen op meer dan 60 sporten aan. Dat zijn indrukwekkende getallen, en een wedkantoor dat ze opschrijft, nodigt de lezer uit om ze te controleren — wat alleen in het eigen wedprogramma kan gebeuren, markt per markt.

De sportenlijst die een huis aanhoudt, is trouwens niet hetzelfde als de marktdiepte. Zestig sporten zegt dat BET777 een breed assortiment onderhoudt; hoeveel quoteringen er op een specifieke wedstrijd staan, is een andere grootheid die geen enkele folder vermeldt.

Waar het aanbod breed is, wordt de leeftijdsgrens van de wet een scherpere zaak. Sinds 1 september 2024 mag niemand onder 21 wedden, en een huis dat tientallen sporten aanbiedt, loopt ook meer kans dat een jongere iets vindt dat hem aanspreekt. Dat is geen verwijt aan dit merk; het is de keerkant van de hele markt. Wie bewust op zoek is naar een lange sportenlijst en daar zijn account op inricht, is hier aan het juiste adres, en wie in een huishouden met jonge spelers wedt, houdt de limiet van 200 euro per week per website scherp in het oog.

Golden Palace Sports: de betaalmethoden staan er wel

Golden Palace Sports, dossier 126426 en houder Stargames SA/NV, is het enige huis in dit overzicht waarvan de eigen site een uitgesponnen lijst betaalmethoden noemt: Bancontact, Mastercard, Visa Debit, Paysafe, PayPal, Skrill, Neteller en Rapid Transfer. Dat is in België een relevante opsomming, want kredietkaartbetaling is verboden bij spelen via informatiemaatschappij-instrumenten en ook krediet aan spelers is verboden. Wat overblijft, is een kortere rails dan de internationale gewoonte suggereert, en de vermelding van Visa Debit naast Mastercard laat zien dat het huis daarin zijn weg heeft gezocht.

Op dat punt is de eigen pagina van dit huis concreter dan de wet: de wet verbiedt een kredietkaart, maar schrijft geen positieve lijst voor van wat wél mag. Een speler die uit een onvergunde gewoonte komt, doet er goed aan die lijst met zijn eigen rekening te vergelijken.

De beoordeling komt neer op de vraag wat een bankrekening aan een betrouwbaar wedkantoor bijdraagt: een betaalweg die een speler al kent, verlaagt de drempel om fouten te maken bij het overboeken en verhoogt de kans dat hij zijn limiet zelf kan aanhouden. Of de uitbetalingstermijnen bij dit huis even vlot zijn, blijkt uit de eigen kasvoorwaarden en niet uit de betaallijst.

Starcasino Sport: de brede app-uitgave als signaal

Starcasino Sport staat met dossier 116431 en houder SGS Betting in het register. De Starsport-app van Starcasino Sport wordt uitgegeven door Chaudfontaine Loisirs en is beschikbaar in zeventien talen, waaronder het Nederlands en het Frans. Zeventien talen is de breedste taalopzet in dit overzicht, en het getal zegt iets over de opzet van het product: een app die zo vertaald is, is gebouwd voor een grensoverschrijdend publiek binnen één vergunde website.

In de Belgische context is dat geen neutraal gegeven. De licentie hangt aan het domein en de leeftijdsgrens is 21 jaar, maar de app is in zeventien talen verkocht; de speler moet dus zelf vaststellen op welk domein hij inlogt om te weten welk regime op zijn account van toepassing is. Bij een huis dat zo breed communiceert, wordt die gewoonte geen formaliteit maar een voorwaarde.

Wat de beoordeling hier scherp maakt, is de combinatie van een brede uitgave en een dunne openbare informatie over het wedprogramma. Wie van dit huis een uitgesproken sportprofiel verwacht, moet het in de eigen wedpagina zoeken. Wie een interface in zijn eigen taal belangrijker vindt dan een ellenlange marktenlijst, zit hier goed — en wie beide wil, vergelijkt de quoteringen van twee huizen met de som van de omgekeerde quoteringen.

De basis van de Belgische markt: wat een bookmaker hier precies is

De grondslagen van de Belgische bookmaker

Wat een bookmaker doet is oud: hij neemt een inzet aan op een onzekere gebeurtenis die buiten de invloed van de spelers plaatsvindt, en hij keert uit als die gebeurtenis goed afloopt. De Kansspelwet geeft dat in artikel 2, 5° een naam: een weddenschap is een spel waarin elke speler inzet op een onzekere gebeurtenis die zich zonder tussenkomst van de spelers voordoet. Het sporten zelf valt uitdrukkelijk buiten de wet, en dat is een detail met een lange schaduw: de wet regelt wat er omheen gebeurt, niet de sport. De onderlinge weddenschap — de pool of toto, waarin de spelers samen de pot verdelen — en de weddenschap tegen notering, de vaste-quoteringweddenschap op de uitslag van een bepaald feit, zijn twee aparte begrippen in dezelfde wet. Het online aanbod in België is in hoofdzaak het tweede type.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

Wie in Nederland leert wat een bookmaker is, leert daar ook de termen van een andere toezichthouder. De Belgische markt heeft zijn eigen woorden nodig: een wedsite, een wedkantoor, een quotering met een decimale komma in plaats van een punt. Dat lijkt een kwestie van spelling, tot je een odds van 1.85 ziet staan in een land waar de punt het duizendtal scheidt.

Ingewikkelder dan de definitie is de positie van het wedkantoor tegenover de fysieke inrichting waaruit het voortkomt. Wie de Belgische markt volgt, ziet dat de online vergunning niet losstaat van een zaak met deuren en een kassa; de online licentie is de uitbreiding van een vergunde inrichting, niet een zelfstandig bedrijf dat ergens op een server in de cloud is begonnen.

De wettelijke leeftijdsgrens van 21 jaar is de jongste wijziging in dat geheel, en de operator communiceert die grens inmiddels als zijn eigen drempel. Wat de wet daarover zegt is niet mis te verstaan: de minimumleeftijd om te wedden bedraagt in België 21 jaar, niet 18, en die regel is van kracht sinds 1 september 2024. Wat de lezer daaruit moet meenemen, is dat de cijfers in buitenlandse vergelijkingssites over de Belgische markt vaak uit een tijdperk stammen waarin 18 jaar de norm was.

Van fysieke zaak naar online wedkantoor

De online vergunning is in België de aanvullende vergunning F1+, en haar structuur verklaart bijna alles wat op deze markt vreemd overkomt. Artikel 43/8 van de wet laat online weddenschappen alleen toe bij de houder van die aanvullende vergunning, die op zijn beurt alleen wordt toegekend aan de houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting, met hoogstens één F1+ per houder. De houder van het dossier moet dus al een zaak hebben, en hij kan er online maar één domein bij nemen. Wie een tweede merk wil uitbaten, heeft een tweede vergunningshouder nodig.

Uit diezelfde structuur komen de cijfers waarmee dit artikel begint. Het register van de Kansspelcommissie voor de F1+-vergunning telde in het uittreksel van 9 oktober 2026 vierentwintig vergunningsdossiers voor vijfentwintig domeinnamen. Een dossier is het dossier van de fysieke inrichting, en het register legt geen verband tussen merken en groepen.

Daar hangt een praktisch gevolg aan dat elke lezer van een vergelijkingspagina zou moeten kennen: een plaats in een vergelijking is geen vergunning. Een merk kan in tientallen overzichten opduiken en op een domein zitten dat niet in het register staat; omgekeerd hoeft een merk dat in dit artikel niet besproken wordt daardoor niet zonder vergunning te zijn. Het register is de maatstaf, een lijstje is dat niet.

De markt is bovendien begrensd aan de bovenkant. Artikel 43/3 van de wet laat de Koning toe het aantal weddenschaporganisatoren te plafonneren. Hoe hoog dat plafond vandaag ligt, is niet komen vast te staan. Het gevolg voor de speler is dat de Belgische markt niet groeit met het aanbod aan zoekopdrachten, maar met de vergunningspolitiek.

De vergunning als domein, niet als merk

De wettelijke kern waarop dit hele artikel rust, is één zin lang: de F1+-vergunning is Belgisch, een buitenlandse vergunning vervangt ze niet, en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet. Daar volgt alles uit. Een licentie uit Malta, Curaçao of het Verenigd Koninkrijk heeft in België geen enkele werking. Een huis dat in een ander land een licentie heeft en in België onder een eigen naam opduikt, is daarmee niet vergund. En de merknaam zelf is geen vergunningseenheid: het is het adres waarop je speelt dat de vergunning draagt.

Dit is de reden waarom het spiegelen van domeinen op deze markt zo belangrijk is. Dezelfde merknaam kan op een vergund domein staan en op een domein zonder inschrijving, en het verschil is niet zichtbaar in het logo. Wie zijn account opent via een link die hij niet heeft nagetrokken, kan op het verkeerde adres terechtkomen zonder dat er ook maar iets aan de site verandert.

Artikel 27 van de wet maakt nog een onderscheid dat in het dagelijkse gebruik wegvalt: een weddenschapsmerk baat zijn eigen domein uit, gescheiden van zijn casino. Een speler die zijn account gebruikt voor het sportaanbod van een huis, zit in het wedkader, en dat kader heeft zijn eigen vergunning en zijn eigen toezicht.

De kosten van die constructie zijn niet voor de bookmaker maar voor de speler zonder routine. Wie op een doodgewone zoekopdracht afgaat, komt op sites uit die er Belgisch uitzien en in het Nederlands zijn geschreven. De domeinregel is geen formaliteit die de operator raakt; ze raakt degene die zijn inzet eronder zet.

Legaliteit: de regels waaraan je merkt dat een site niet meespeelt

De vraag naar legale bookmakers in België is in de kern een vraag naar één bewijsstuk. Alles daaronder — de leeftijdscontrole, het uitsluitingsregister, de stortingslimiet, de klachtenroute — hangt aan dat ene document, en wie het niet controleert, controleert niets.

Wat de Kansspelcommissie doet en wat een buitenlandse licentie voorstelt

De Kansspelcommissie, in het Frans de Commission des jeux de hasard, is de Belgische toezichthouder op kansspelen. De basistekst is de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers. Binnen dat kader is België een vergunde markt met een gesloten model: online wedden kan alleen bij de houder van de aanvullende vergunning F1+, en er zijn vier licentieklassen voor weddenschappen — F1 voor het organiseren, F1+ voor online, F1P voor paardenrennen en F2 voor het aannemen van weddenschappen in winkels, met looptijden van negen jaar voor de organisatie en drie jaar voor de winkelformule.

De geconsolideerde tekst toont een laatste wijziging door de wet van 30 april 2026, bekendgemaakt op 19 mei 2026, met verscheidene bepalingen — waaronder de artikelen 43 en 54 — die in werking traden op 1 juni 2026. Wat die wijziging inhoudelijk verandert, is niet komen vast te staan, en daarom wordt hier geen regel als actueel voorgesteld die verder reikt dan wat in de tekst te lezen valt.

Voor een speler is het onderscheid tussen de klassen nuttig bij één gelegenheid: wanneer hij op een site met een buitenlandse licentie stuit en wil weten of die hier iets waard is. Het antwoord is nee. Een licentie uit een ander land, hoe degelijk ook in dat land, voldoet niet aan de Belgische voorwaarde.

Spelen zonder vergunning: wat het jou kan kosten

Niet-vergund aanbieden is een overtreding met een prijs. Artikel 4 § 1 van de wet verbiedt het aanbieden van spelen of weddenschappen zonder vergunning, met een boete die kan oplopen tot 960.000 euro, en artikel 63 voorziet in die boete. Wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder artikel 4 § 2, met een boete tot 576.000 euro, waarbij artikel 65 een verdubbeling toelaat. Wat de Kansspelcommissie zelf vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken, is een band van 26 tot 25.000 euro, vermenigvuldigd met de opdeciemen. Die band komt niet overeen met de boete uit artikel 64, en ze blijft wat de toezichthouder zegt; een daadwerkelijk aan een speler opgelegde boete is niet teruggevonden.

Het eerste gevolg is dus dat de speler geen neutrale partij is. De wet behandelt hem bij bewuste deelname niet als een klant maar als deelnemer aan een overtreding. Het tweede gevolg is dat de bedragen op dit punt niet op één lijn staan, en wie hoopt op een exacte maximumfactuur komt bij een open vraag uit.

Het derde gevolg is de blokkade. Artikel 43/8 § 2 bepaalt dat de Kansspelcommissie een lijst bijhoudt van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden, dat die lijst in het Belgisch Staatsblad wordt bekendgemaakt en aan de internetproviders wordt bezorgd om de toegang te blokkeren. De pagina van de Kansspelcommissie over geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing 28 september 2026, waarbij vermeldingen pas na minstens vijf jaar worden geschrapt. Een site kan dus verdwijnen terwijl je er speelt, en of je je geld terugziet, volgt uit het recht van het land van die site en niet uit de Belgische wet. Dat is de positie waarin een speler zonder vergunde tegenpartij terechtkomt: hij heeft geen contractspartij meer om aan te spreken in België.

Daarnaast kan elke belanghebbende een rechter vragen om een bevel tegen illegale sites, op grond van artikel XVII.34/1 van het Wetboek van economisch recht. Betalingsblokkades zijn niet komen vast te staan.

Wat je verliest als de licentie ontbreekt

De vergunde markt levert een reeks instrumenten die alleen bij een Belgische licentie bestaan, en ze zijn het echte antwoord op de vraag waarom je op een vergunning zou letten. Het systeem EPIS, het Excluded Persons Information System, wordt sinds 2004 door de Kansspelcommissie beheerd en bundelt alle uitgesloten spelers; naam, voornaam en geboortedatum worden gecontroleerd bij deelname aan weddenschappen, online en offline. Een inschrijving kan van de speler zelf komen, van een betrokkene zoals een partner, van een rechterlijke beslissing — bijvoorbeeld een toegelaten verklaarde collectieve schuldenregeling — van bepaalde beroepen: magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders en politieleden, of van een voorlopig bewindvoerder. Wie zich vrijwillig laat uitsluiten, kan dat pas ongedaan maken na een wachttijd van drie maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie, en de gegevens blijven vijf jaar na het einde van de uitsluiting bewaard.

Daar hoort de eerlijke tegenkant bij. EPIS bindt alleen operatoren met een Belgische vergunning. Een site zonder die vergunning hoeft het register niet te raadplegen — en raadpleegt het niet. Ze biedt ook geen vergunning van de Kansspelcommissie en geen Belgische klachtenroute. De instrumenten die de Belgische markt kenmerken, verdwijnen samen met de licentie. Wat bij zo'n site wél geldt, volgt uit de voorwaarden van die operator en uit het recht van zijn zetel.

De Kansspelcommissie vermeldt daarnaast dat ze niet verantwoordelijk is voor technische of menselijke fouten die een uitgesloten persoon laten spelen. Wie zich op het register verlaat, verlaat zich op een systeem dat zijn eigen grenzen aangeeft.

Voeg daarbij het verbod op leningen en krediet aan spelers, vastgelegd in artikel 58 van de wet, en het verbod op betaling met een kredietkaart voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Bij een vergunninghouder wordt je krediet dus niet gefinancierd. Bij een buitenlandse site hangt dat van de huisregels af, en die kun je nalezen.

Hoe je een F1+-vergunning zelf controleert

Het register van de Kansspelcommissie is openbaar, en wie het wil gebruiken, heeft een korte gewoonte nodig. Zoek het domein op waarop je werkelijk inlogt — niet de merknaam die in de app staat en niet de naam die op een shirt prijkt. Kijk of dat adres in het register van de aanvullende vergunningen F1+ voorkomt, en kijk wie de houder is. Het register geeft de dossiers met hun nummer, de houder en de domeinen; merken verbindt het niet aan groepen. Een domein dat er niet in staat, is geen domein met een F1+-vergunning, hoe Belgisch de site ook overkomt.

Er zijn twee praktische valkuilen. De eerste is een link uit een advertentie of uit een mail; die kan naar een andere site gaan dan de site die je denkt te openen. De tweede is de gewoonte om te vertrouwen op wat een site over zichzelf zegt. De mededeling dat een huis onder Belgische regelgeving werkt, is een bewering van dat huis; het register is de bron. Wie beiden naast elkaar legt, ziet meteen welk huis het bij het rechte eind heeft.

Dat brengt ook de grens van dit artikel mee: andere landen hebben hun eigen regels, en wie hier iets leest over “beste buitenlandse bookmakers” leest over een vergelijking in een land waar de spelregels anders zijn. In België is de vraag niet welke buitenlandse licentie de mooiste is, maar of het domein in het register staat. Een licentieland dat in een buitenlandse ranglijst hoog scoort en in België niet in het register staat, is hier geen legale bookmaker.

Wat de reclamehoek betreft is de wet even streng: artikel 61 § 2 verbiedt reclame voor kansspelen buiten de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toelaat, met een boete tot 576.000 euro volgens artikel 64. Het koninklijk besluit van 27 februari 2023, bekendgemaakt op 8 maart 2023 en in werking op 1 juli 2023, laat vergunninghouders alleen adverteren op de eigen website en de eigen sociale kanalen, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van hoogstens vijf seconden, zonder persoonlijke boodschappen en zonder echte personen of fictieve figuren, met altijd de minimumleeftijd en een preventieboodschap. Wie zulke advertenties op een andere plek ziet, ziet iets dat er niet hoort te staan — en dat is op zichzelf een aanwijzer dat hij niet met een vergunninghouder te maken heeft.

Wie betaalt de belasting op weddenschappen

De belasting op online weddenschappen is verschuldigd door de operator en niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, en 15 % voor spelen en weddenschappen in het algemeen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. In Wallonië is er 15 % op weddenschappen op paarden-, honden- en sportevenementen op de werkelijke bruto marge, en 11 % op weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie — internet, telefoon, tekst — worden geplaatst; de belasting is verschuldigd door wie de weddenschappen aanneemt, ook bij spelen waarvan de organisatie verboden is. Een verhoging van het Vlaamse online tarief werd in 2024 beslist, maar volgens de pers van 31 maart 2026 was er nog geen wetgeving; een tariefverhoging is dus geen recht.

Deze heffing is geen spelersbelasting, en dat is een onderscheid dat in gesprekken over wedden vaak verdwijnt. Het tarief drukt op de marge van de operator, en wie zijn quoteringen vergelijkt, vergelijkt dus impliciet ook hoe een huis met die last omgaat. Het is nog geen antwoord op de vraag hoe de winst van de speler wordt behandeld: of winsten van een speler — en of dat bij een vergunde dan wel een onvergunde operator is — belast worden, is niet uit een primaire bron vast te stellen. Wie daar zekerheid over wil, klopt aan bij de FOD Financiën of bij een accountant. Wat de speler moet weten, is dat een verband tussen de operatorlast en de spelerswinst nergens in deze regeling wordt gelegd.

Verantwoord spelen: de instrumenten en de prijs ervan

De wekelijkse stortingslimiet van 200 euro

De limiet voor online gokken bedraagt 200 euro per week en per website. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort en niet voor de inzetten; voor de speler die zijn tegoed afwisselend opbouwt en opmaakt, is dat onderscheid de kern van de regel. Je kunt met één storting van 200 euro op één dag honderden weddenschappen plaatsen, zolang je het geld maar rond laat gaan. De limiet begrenst het bedrag dat van je rekening naar de operator gaat, niet het bedrag dat op het spel staat.

De grens is in het najaar van 2022 verlaagd van 500 euro, en of dezelfde wekelijkse limiet identiek op online wedden van toepassing is als op casino, is in de weddenschapsspecifieke tekst niet vastgesteld. Wat wel vastligt, is de opheffingsregel: alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen vragen om de limiet van 200 euro op te heffen. Bij die aanvraag hoort een controle in dat register. Wie daar negatief in voorkomt, kan de verhoging niet krijgen — en dat is precies de logica van de maatregel.

Daarnaast kan een lagere persoonlijke limiet op elk moment bij de operator worden gevraagd. Dat is de route die de speler zonder administratieve omweg kan nemen, en het is de reden waarom de wekelijkse limiet in de praktijk een plafond is en geen instelling.

De vraag of een verhoging een goed idee is, hangt aan het cijfer dat erboven staat. De wettelijke limiet is geen aanbeveling voor een verstandig budget, ze is het maximale bedrag dat de wet je toestaat weg te zetten. Wie zijn eigen limiet lager legt dan 200 euro, gebruikt de operator als instrument en niet als tegenpartij.

Wat de limieten van een operator daar nog aan toevoegen

De operators van de vergunde markt bouwen daar hun eigen instrumenten bovenop, en op dit punt is er een echt verschil tussen de huizen. Napoleon Sports biedt stortings- en tijdslimieten en verwijst naar zelfuitsluiting via de Kansspelcommissie, naar gokhulp.be, stopoptijd.be en de tool BetBlocker. Scooore laat inzet-, tijds- en stortingslimieten instellen, het speelgedrag opvolgen en persoonlijke hulp inschakelen. Op 711 Sports is de vermelding 21+ verplicht en verwijst de site naar een pagina over verantwoord wedden, de Kansspelcommissie en Gambling Help.

De publieke preventiekanalen zijn in België niet versnipperd maar meertalig verdeeld: de hulplijn SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777, en de website gokhulp.be verwijst eveneens naar hulp bij gokproblemen. In Brussel bestaat daarnaast een Franstalig aanbod met joueurs.aide-en-ligne.be en Le Pélican op 02 502 08 61. Voor wie de drempel naar een telefoonnummer te hoog vindt, is de website doorgaans de eerste stap; de hulplijn is gratis en dag en nacht bereikbaar.

De eerlijke beoordeling van dit aanbod is dat het de speler hulpmiddelen geeft en hem niet van de beslissing verlost. Een limiet die je zelf instelt, is een afspraak met jezelf via een derde. Wat een huis daar bovenop doet, zegt iets over zijn cultuur, maar het verandert niets aan het bedrag dat je op een zaterdagmiddag kwijt kunt.

Wat EPIS betekent voor wie erin staat

Voor wie zich laat uitsluiten, is het systeem geen formaliteit. De uitsluiting loopt via elke vergunde operator in het land, online en offline: naam, voornaam en geboortedatum worden bij deelname aan weddenschappen gecontroleerd. Dat betekent dat een uitsluiting niet te omzeilen valt door van bookmaker te veranderen, zolang je binnen de vergunde markt blijft. De inschrijving kan uitgaan van de speler zelf, van een betrokkene zoals een partner, van een rechterlijke beslissing — bijvoorbeeld een toegelaten verklaarde collectieve schuldenregeling — van bepaalde beroepen: magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders en politieleden, of van een voorlopig bewindvoerder.

De wachttijd van drie maanden voor het opheffen van een vrijwillige uitsluiting is de duurste regel van het hele systeem en de meest doeltreffende. Wie in een slechte periode op de knop duwt, kan die beslissing niet morgen terugdraaien. Dat is precies de bedoeling; het maakt van EPIS een echte rem en niet een symbolische.

Het gevolg dat spelers het minst verwachten, is dat de uitsluiting zich tot de vergunde markt beperkt en dat het register bij een buitenlandse site niet wordt geraadpleegd. De rem die bij een vergunninghouder onmiddellijk werkt, werkt bij een onvergunde site niet. Wie bij beide speelt, bouwt een dubbele administratie die zijn eigen bescherming ondermijnt, en houdt in de praktijk één account over dat nergens van weet.

Waar een speler hulp vindt

De Belgische hulpstructuur is kort en concreet. De hulplijn SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777. De website gokhulp.be is een tweede instap. In het Franstalige Brussel bestaat een eigen aanbod met joueurs.aide-en-ligne.be en Le Pélican op 02 502 08 61. Wie bij een vergunde operator speelt, kan daarnaast bij de Kansspelcommissie terecht met een klacht, en die route verdwijnt bij een site zonder Belgische vergunning.

De laatste lijn in deze sectie is de belangrijkste en de minst populaire: geen van deze instrumenten werkt als de speler zijn tegoed bij een onvergunde operator houdt. De bescherming is een eigenschap van de vergunning, niet van de speler, en ze houdt dus op waar het domein ophoudt in het register te staan.

Vijf vragen die spelers het vaakst stellen

Hoe controleer ik of een wedsite een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

Zoek het domein op waarop je werkelijk inlogt en kijk of dat adres in het openbare register van de aanvullende vergunningen F1+ van de Kansspelcommissie staat, met de houder erbij. De merknaam is geen vergunningseenheid: een domein is vergund, een merk niet. Een buitenlandse licentie heeft in België geen werking.

Hoe bereken ik de winst van een weddenschap uit de inzet en de quotering?

De opbrengst is de inzet maal de quotering; de nettowinst is de inzet maal (quotering − 1). Honderd euro op 1,90 geeft 190 euro terug, dus 90 euro winst. Bij een combinatieweddenschap vermenigvuldigen de quoteringen van de weddenschappen zich tot één prijs.

Hoe hoog is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

De limiet bedraagt 200 euro per week en per website, en ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen om opheffing vragen. Een lagere eigen limiet kan altijd.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België, de operator of de speler?

De operator is de belastingplichtige, niet de speler: in Vlaanderen 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. Of winsten van de speler belast worden, is niet uit een primaire bron vast te stellen; daarvoor klopt de speler aan bij de FOD Financiën of een accountant.

Welke risico's loopt een speler op een wedsite zonder Belgische vergunning?

De Kansspelcommissie kan zulke adressen blokkeren via de lijst die aan de internetproviders wordt bezorgd, en er is geen Belgische klachtenroute. Wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel kan zelf een boete oplopen. Bovendien geldt het uitsluitingsregister EPIS alleen bij operatoren met een Belgische vergunning.