Bookmakers belgian 2026: 24 dossiers, 25 domeinen, één regel die alles bepaalt

De vergunning is het enige kenmerk dat een wedsite voor een Belg echt bruikbaar of ronduit gevaarlijk maakt. Wie in België online op sport wil wedden, kan dat uitsluitend doen bij de houder van de aanvullende vergunning F1+ van de Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard). Die vergunning wordt alleen toegekend aan wie al een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting bezit, hoogstens één F1+ per houder, en ze hangt aan een website: een domein is vergund, een merknaam niet. Een Maltese, Curaçaose of Britse vergunning vervangt ze niet. In het uittreksel van 9 oktober 2026 telde het register van de KSC 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen — dat is het volledige legale aanbod van dit land, en een plaats in een vergelijking hoort daar niet bij.

De Kansspelcommissie (KSC, in het Frans Commission des jeux de hasard) is de Belgische toezichthouder op kansspelen.

Gegevens bijgewerkt op 14.11.2026, met de vergunningen zoals ze in het register van de Kansspelcommissie staan en de voorwaarden zoals de operatoren ze zelf op hun site of in hun app-vermelding publiceren.

Wat daaruit volgt, is minder comfortabel dan de sector doet uitschijnen. Een legale Belgische aanbieder mag je geen welkomstbonus geven, je niet verleiden met speelkrediet en je geen gratis weddenschap in de hand stoppen: dat is verboden voor vergunninghouders. De bonus die een zoektocht naar “bookmaker bonus” oplevert, komt dus per definitie van een partij die zich aan de Belgische regels niet stoort. En de partij die je dat voordeel toestopt, is tegelijk de partij die jou persoonlijk blootstelt aan een boete, want wie bewust aan een niet-vergund spel deelneemt, is zelf strafbaar.

Toezicht en rechtsbasis: de Kansspelcommissie als enige poort van het legale aanbod

De Kansspelcommissie is de Belgische toezichthouder op kansspelen. Ze zetelt in Brussel en werkt op de wet van 7 mei 1999 op de kansspelen, de weddenschappen, de kansspelinrichtingen en de bescherming van de spelers — de Kansspelwet, waar iedereen in deze markt naar verwijst, ook wanneer die verwijzing alleen maar dient om te doen alsof het allemaal wel meevalt. Die consolidatie vermeldt een laatste wijziging door de wet van 30 april 2026, bekendgemaakt op 19 mei 2026, met meerdere bepalingen — waaronder de artikelen 43 en 54 — die op 1 juni 2026 in werking treden. Wat die wijziging inhoudelijk verandert, is niet vastgesteld, en dus schrijft niemand hier met zekerheid dat een regel vandaag anders luidt dan de tekst die gelezen is.

De F1+-vergunning is Belgisch: een buitenlandse vergunning vervangt ze niet en de vergunning geldt per website, waarbij een domein vergund is en een merknaam niet.

Wat de tekst wel hard maakt, is het model zelf. België heeft gekozen voor een gesloten markt met een plafond, in plaats van het open licentiecircuit dat je in Malta of het Verenigd Koninkrijk aantreft.

Artikel 43/8 legt de kern vast: online weddenschappen mogen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting, met hoogstens één F1+ per houder. De houder van een A-vergunning heeft het recht om in een fysieke inrichting spelen en weddenschappen aan te bieden. De houder van een B-vergunning mag dat in maximaal twee drankgelegenheden die geen dancing, discotheek of nachtclub zijn. De houder van een F1-vergunning organiseert weddenschappen, met een vergunning die telkens voor negen jaar wordt vernieuwd. En F1+ zet datzelfde bedrijf online. Twee andere klassen horen erbij: F1P voor paardenweddenschappen, en F2 voor het aannemen van weddenschappen, met een vergunning van drie jaar, voor winkels. Het gaat dus om één bedrijf dat per vergunning één domein naar buiten brengt.

Artikel 43/3 laat de Koning toe het aantal weddenschapsorganisatoren te begrenzen. Hoe hoog dat plafond vandaag ligt, is niet vastgesteld. Het register van 9 oktober 2026 toont 24 dossiers voor 25 domeinen, en dat is de enige telling waarover een lezer beschikt.

Een dossier hoort bij een fysieke inrichting, en dat detail verklaart waarom het register niet leest als een lijst merknamen. De houder van het dossier achter Scooore is Scooore SA/NV; achter bwin staat Leader Bet SA/NV, een Belgisch bedrijf; achter Golden Palace Sports staat Stargames SA/NV; achter Unibet staat Unibet Belgium Ltd. Merknamen en vennootschappen lopen door elkaar, en het register legt zelf geen verband tussen een merk en een groep. Wie de legale markt wil begrijpen, moet dus op het domein kijken en niet op het logo, want dat logo zegt in dit register niets.

De taal van de wet verdient ook aandacht, omdat ze het weddenschapsaanbod scherper afbakent dan de omgangstaal doet. Een weddenschap is een spel waarin elke speler inzet op een onzekere gebeurtenis die zich zonder tussenkomst van de spelers voordoet. Een onderlinge weddenschap is de poolvorm, de toto waarbij de inzetten van de spelers samen de pot maken. Een weddenschap tegen notering is de vaste-oddsweddenschap die de moderne wedsite aanbiedt. En het beoefenen van sport zelf valt buiten de wet. Die drie definities zijn geen formaliteit: ze bepalen welk product onder F1+ valt en welk product onder een andere vergunning valt.

Wat mag, wat mag niet: weddenschappen waarvoor een vergunning wel en niet bestaat

Artikel 43/1 somt de verboden weddenschappen op, en de lijst is korter en zakelijker dan de campagne tegen gokreclame doet vermoeden. Niet toegestaan zijn weddenschappen op een gebeurtenis of activiteit die strijdig is met de openbare orde, weddenschappen op gebeurtenissen waarvan de uitslag al bekend is, en weddenschappen op activiteiten waarin de meerderheid van de deelnemers jonger is dan 21 — jeugdsport dus. Daarnaast kan de Kansspelcommissie weddenschappen verbieden wanneer het eerlijke verloop van een gebeurtenis niet kan worden gegarandeerd. Dat laatste is het instrument waarmee de toezichthouder op matchfixing reageert, en het is een instrument dat de markt tijdelijk kan dichtzetten zonder dat de wet zelf moet worden aangepast. Dat lagere competities voor volwassenen in de gelezen tekst niet als zodanig verboden zijn, is iets anders dan een garantie: de clausule over het eerlijke verloop is de deur waardoor een wedstrijd van een provinciaal elftal kan verdwijnen.

In België mogen online weddenschappen alleen worden aangeboden door de houder van de aanvullende vergunning F1+, die alleen wordt toegekend aan een houder van een vergunning A, B of F1 voor een fysieke inrichting.

Paardenweddenschappen staan in een aparte paragraaf, artikel 43/2. Enkel specifieke onderlinge en vaste weddenschappen mogen, inclusief weddenschappen op buitenlandse koersen, onder voorwaarden die de Koning bepaalt, en de organisatoren hebben een aparte F1P-vergunning nodig. Op het register staan voor de paardensport Belgische PMU, Turf Belgium en Euro Tierce. Wie van hen de onderlinge weddenschap online uitbaat, is niet vastgesteld — het is het soort detail waar een paardenliefhebber naar zoekt en de wet niet beantwoordt.

Voor live weddenschappen, cash out, combinatieweddenschappen en systeemweddenschappen vond ik geen specifieke bepaling in de gelezen wettekst. Operatoren bieden ze aan, de wet zwijgt erover, en of de Kansspelcommissie ze beperkt, is niet vastgesteld. Dat is geen vrijbrief en ook geen verbod: het betekent dat de regels hier uit een vergunningsbeslissing of een uitvoeringsbesluit kunnen komen in plaats van uit de wet, en dat je als speler de algemene voorwaarden van je eigen operator moet lezen in plaats van de wet. Hetzelfde geldt voor esports, virtuele sporten en een weddenschapsexchange. De dichtstbijzijnde term uit de wet is de onderlinge weddenschap, en daarmee is niets gezegd: het is niet vastgesteld of een exchange onder F1+ mag bestaan. Ik schrijf ze dus niet toe en ik schrijf ze niet af — ik schrijf op dat er niets over vaststaat, wat in een land dat zijn aanbod zo nauw omschrijft op zich al een signaal is.

De F1+-vergunning als bewijsstuk: hoe je ze in het register natrekt

De F1+-vergunning is Belgisch, en ze is per website. Een buitenlandse vergunning vervangt ze niet, en de vergunning geldt telkens voor één domein: een domein is vergund, een merknaam niet. Dit is de regel die het meest wordt misbruikt omdat ze zo makkelijk te omzeilen valt — een bezoeker ziet een naam die hij kent en denkt aan een vergunning die hij nooit heeft gezien.

Het natrekken kost een minuut, en het is een minuut die je nooit doorbrengt met het lezen van de bonusvoorwaarden van een illegale site. De Kansspelcommissie publiceert het register van de aanvullende vergunningen F1+ online, als databestand, en de uittreksels dragen een datum. In het uittreksel van 9 oktober 2026 staat de telling van 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinen. Je zoekt op het domein waarop je wil spelen, niet op de merknaam, en je kijkt naar het nummer van het dossier. Deelname aan een legaal Belgisch aanbod betekent dan ook dat je je opwacht bij een operator die je leeftijd controleert en bij EPIS gaat kijken. Er is geen anonieme toegang tot een legale Franstalige of Nederlandstalige wedsite.

De tweede lijst is even nuttig als de eerste, maar in omgekeerde richting. Artikel 43/8 § 2 bepaalt dat de Kansspelcommissie een lijst bijhoudt van de internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden. Die lijst wordt in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt en aan de internetproviders bezorgd, zodat de toegang kan worden geblokkeerd. De pagina van de Kansspelcommissie met de door haar geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met de recentste beslissing van 28 september 2026. Vermeldingen worden pas na minstens vijf jaar geschrapt. Wie wil weten of de site die hij open heeft staan al eerder is geblokkeerd, kan die lijst raadplegen; wie de lijst niet raadpleegt en de blokkade omzeilt, zit in het volgende hoofdstuk van deze tekst.

En er is een grens die een lezer makkelijk mist. Het uitsluitingsregister EPIS geldt alleen voor operatoren met een Belgische vergunning. Een site zonder Belgische vergunning moet het niet raadplegen, heeft geen F1+-vergunning, voert het beeldmerk van de Kansspelcommissie niet, en biedt geen Belgische klachtenroute.

Verboden aanbod en sancties: wat er gebeurt als je schakel ontbreekt

Verlening van leningen of krediet aan spelers is verboden, en betalen met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden. Dat staat in artikel 58. Twee verbodsbepalingen die samen een bepaald type operator onmogelijk maken: je kan op een legale Belgische site geen tegoed opbouwen met een kaart die je nog niet hebt betaald. Elk aanbod dat “speel nu, betaal later” fluistert, is per definitie niet-Belgisch.

Het aanbod zonder vergunning is verboden door artikel 4 § 1, met een boete die kan oplopen tot 960.000 euro (artikel 63). Maar de bepaling die de gewone speler aangaat, staat in artikel 4 § 2: wie bewust deelneemt aan een niet-vergund spel, er reclame voor maakt of er spelers voor werft, valt onder een boete die kan oplopen tot 576.000 euro (artikel 64), en artikel 65 laat nog een verdubbeling toe. De speler die bewust op een illegale site gokt, is dus geen slachtoffer zonder verantwoordelijkheid; de wet behandelt hem als deelnemer. Iemand die een tip over een niet-vergunde site doorstuurt naar vrienden, werft spelers — en “delen met vrienden” is in de ogen van de wet geen sociaal gebaar maar een aanwervingsdaad.

De Kansspelcommissie zelf vermeldt voor spelers die bewust op illegale sites gokken boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen. Dat bereik spoort niet met de bedragen in artikel 64, en het blijft dus het cijfer dat de toezichthouder zelf hanteert. Een boete die daadwerkelijk aan een speler werd opgelegd, vond ik niet. Wat dat betekent voor de risicocalculatie van een lezer is precies het omgekeerde van troost: er is een wettelijke basis, er is een bandbreedte die de toezichthouder publiceert, en er is voor zover zichtbaar nog geen geval — dat is een dreiging die in de praktijk zeldzaam kan blijken, en niemand kan erop rekenen dat hij de zeldzame uitzondering wordt.

De civiele route staat daarnaast open. Elke belanghebbende kan aan een rechter een bevel vragen tegen illegale sites, op grond van artikel XVII.34/1 van het Wetboek van economisch recht. Dat is de route voor een houder van rechten die zijn markt ziet leegroven, en het is de reden waarom illegale sites in België eerder dan in sommige buurlanden van domeinnaam veranderen.

Verantwoord spelen: de limiet, het register en wat een uitsluiting echt betekent

De minimumleeftijd om te wedden is in België 21 jaar, niet 18 jaar. Dat staat in artikel 54 § 1 van de wet, en die regel is van kracht sinds 1 september 2024. Het verschil met de landen rondom België is niet cosmetisch: dezelfde jongere die in een naburig land een account opent, wordt hier geweigerd. Laat een operator een minderjarige speler toch toe, dan kan de Kansspelcommissie beslissen dat de inzet naar de speler teruggaat. Dat is een van de weinige plaatsen in dit dossier waar de wet een operator laat betalen voor een fout die de speler had moeten tegenhouden.

De limiet voor online gokken bedraagt 200 euro per week en per website. Ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten — een verschil dat de meeste nieuwsberichten weglaten. Je kan met 200 euro storting dus meer dan 200 euro aan weddenschappen plaatsen, als je saldo maar uit dezelfde stortingen komt. Deze limiet werd in het najaar van 2022 verlaagd van 500 euro; de toepasbaarheid van de wekelijkse limiet op online weddenschappen is een punt van aandacht voor de speler, die voor de precieze invulling bij de specifieke voorwaarden van de operator terechtkan.

Wie de limiet wil opheffen, moet dat vragen, en de voorwaarden zijn niet mals. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen vragen om de wekelijkse limiet van 200 euro op te heffen. Een lagere persoonlijke limiet kan op elk moment bij de operator worden gevraagd. Verhogen vraagt dus een check in een kredietregister, verlagen vraagt één klik. Dat is de juiste asymmetrie, en het is ook de asymmetrie die een speler met een groot budget het meest zal voelen: de standaardlimiet is gebouwd voor iemand die zichzelf moet tegenhouden, niet voor iemand die per week een veelvoud wil inzetten.

Het systeem EPIS, sinds 2004 beheerd door de Kansspelcommissie, bundelt alle uitgesloten spelers. Naam, voornaam en geboortedatum worden gecontroleerd bij deelname aan weddenschappen, online en offline, bij elke vergunninghouder. Een inschrijving kan uitgaan van de speler zelf, van een betrokken derde zoals een partner, van een rechterlijke beslissing — bijvoorbeeld een toelaatbaar verklaarde collectieve schuldenregeling — van bepaalde beroepen zoals magistraten, notarissen, gerechtsdeurwaarders en politieleden, of van een voorlopig bewindvoerder.

Nu het moment dat spelers het minst graag horen. Een vrijwillig toegangsverbod kan pas worden opgeheven na een wachttijd van 3 maanden vanaf de ontvangst van de aanvraag door de Kansspelcommissie. Drie maanden, gerekend vanaf de post of de elektronische aanvraag, niet vanaf het moment waarop je van gedacht verandert. Wie zichzelf op een zaterdagavond uitsluit, sluit zichzelf dus voor het hele voetbalseizoen uit, en dat is precies de bedoeling: de maatregel moet onaantrekkelijk zijn op het moment dat je hem wil terugdraaien. Je aanvraag kan via itsme of met de eID-lezer, of met een papieren formulier bij de Kansspelcommissie; de gegevens blijven vijf jaar na het einde van de uitsluiting bewaard. Hoe kort en hoe lang een uitsluiting precies kan duren, is niet vastgesteld.

Wat de Kansspelcommissie daarbij zelf zegt, verdient een speler letterlijk te lezen: ze acht zich niet verantwoordelijk voor technische of menselijke fouten waardoor een uitgesloten persoon toch kan spelen. EPIS is dus een sterk systeem met een expliciete disclaimer erbovenop.

En aan het einde van het legale kanaal staat een telefoonnummer. De hulplijn SOS Gokken is bereikbaar op 0800 35 777, gratis en dag en nacht; in Vlaanderen verwijst gokhulp.be naar hulp bij gokproblemen, in Brussel en Franstalig België spelers kunnen terecht bij joueurs.aide-en-ligne.be en bij Le Pélican op 02 502 08 61.

De bonus die er niet is: waarom “bookmaker bonus” in België een verkeerd spoor is

Dit is het stuk waar de markt het hardst liegt, en de wet het duidelijkst is. Artikel 60 verbiedt vergunninghouders om gratis deelnames, speelkrediet of welk voordeel dan ook aan te bieden om spelers aan te trekken of te houden. De giftenban geldt sinds 1 september 2024. Een welkomstbonus of een gratis weddenschap maakt dus geen deel uit van een legaal Belgisch aanbod — niet omdat de sector zo braaf is, maar omdat de vergunninghouder die het probeert zijn vergunning op het spel zet.

De geschiedenis erachter verklaart waarom de sector hier zo nerveus over is. De eerdere bonuscap uit 2018 werd in 2020 door de Raad van State vernietigd, en dat is precies het gat dat artikel 60 dichtte. Er is vandaag geen bonuscap, er is een verbod. Dat is een verschil van categorie: bij een cap onderhandel je over bedragen, bij een verbod valt er niets te onderhandelen — en dus bestaat er geen legaal Belgisch welkomstaanbod waarover een zoeker naar “bookmaker bonus codes” zou kunnen onderhandelen. Wie de bonus zoekt, zoekt een product dat alleen bij een illegale aanbieder te vinden is, en hij betaalt er een prijs die nergens in de bonusvoorwaarden staat.

De cijfers daarover zijn allesbehalve geruststellend, en het zijn de cijfers van de toezichthouder zelf: voor spelers die bewust op illegale sites gokken vermeldt de Kansspelcommissie boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen. Deze bandbreedte spoort niet met artikel 64, en ze blijft dus het cijfer dat de Kansspelcommissie zelf hanteert. Een bonus die een tiental euro waard is tegenover een bandbreedte die tot vijf cijfers loopt, is geen aanbieding maar een verhouding die de marketing nooit op de verpakking zet.

Er is nog een tweede laag, en ze raakt de partij die je de bonus aanraadt. Reclame voor kansspelen is verboden behalve in de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toelaat, met een boete die kan oplopen tot 576.000 euro (artikel 64). Een overzichtspagina die een niet-vergund merk promoot, is daar zelf aan blootgesteld via artikel 4 § 2, al is de aansprakelijkheid van onafhankelijke reviewpagina's onder artikel 61 niet vastgesteld. Ik schrijf dit niet omdat ik er als schrijver van af wil, maar omdat het de lezer iets vertelt over de overwegingen van de site die hij leest: het promoten van een buitenlandse aanbieder is in België geen neutrale daad.

En dan het punt dat elke bonusvergelijking in België vernietigt: een operator met een F1+-vergunning mag geen speelkrediet geven, dus elke vergelijking van welkomstbedragen die je op een Belgisch toetsenbord vindt, vergelijkt in het beste geval campagnes van buitenlandse sites die zich op Belgen richten — en dus aanbiedingen uit de zone die de Kansspelcommissie blokkeert.

Wat een bonus zou kosten: de marge die in elke odd opgesloten zit

Er is één berekening die je moet kennen voor je ooit nog naar een bonusfunctie kijkt, want ze overleeft het Belgische bonusverbod omdat ze niet over de bonus gaat maar over de odds zelf. Neem een markt met twee uitkomsten die 1,90654 en 1,90654 noteert — twee gelijke kanten, een zuiver voorbeeld, geen aangeboden prijs van gelijk welke operator. Reken de omgekeerde van beide odds samen en deel dan één door die som. Met de volledige notering kom je uit op een uitbetalingsdeel van 1.047, wat een marge geeft van 4,7 %.

Het gaat om de bandbreedte, niet om het cijfer. Die 4,7 % hoort bij een zuivere 50/50-koers met een rechte tweewegmarkt zonder ruimte voor de bookmaker. In werkelijkheid stapelt de ruimte zich per markt: op een 1X2-markt met een gelijkspel als derde uitkomst, op een handicap, op een markt met vijf uitkomsten. En de ruimte verschilt per aanbieder: dezelfde wedstrijd kan bij twee Belgische vergunninghouders een merkbaar verschillende prijs op dezelfde uitkomst geven, terwijl geen van hen de marge op zijn site vermeldt.

Wat een bonus of gratis weddenschap je dus kost, hangt af van de marge die eronder ligt. Dezelfde hefboom die de reclame “boost” noemt, werkt in twee richtingen, en voor de kleine letters is één richting gereserveerd.

Deel je de inzet door de opgelegde doorgedraaide som, dan zie je dat een vrijgave van 100 euro bij een doorgedraaide som van 1.000 euro tien weddenschappen van 10 euro vraagt, en alleen weddenschappen op of boven een opgelegde minimumprijs tellen mee. Die doorgedraaide som die je moet doorlopen, vermenigvuldigd met de marge van de markt, is wat de aanbieding je gemiddeld kost — en dat is nog voor de looptijd erbij komt. Geen enkele bonusvergelijking vermeldt die uitkomst, en de doorgedraaide som die je nooit haalt, is de bron van een omzet die geen enkele speler ooit uitbetaald krijgt.

In België is de oefening nog wrang: bij een vergunninghouder is er geen bonus om door te draaien, en bij een niet-vergunde aanbieder is er een bonus waarvan de kleine letters noch de marge, noch de kans op uitbetaling beschermt.

Sport en toernooien: waar het legale aanbod breed is en waar het smal blijft

Het product van de F1+-vergunning is vaste-oddsweddenschappen op sport, en daar is het aanbod van de Belgische vergunninghouders op het eerste gezicht breed genoeg. Bet777 kondigt in zijn app meer dan 2.000 soorten weddenschappen op meer dan 60 sporten aan, en dat is de meest precieze cijfermatige omschrijving die een Belgische operator zelf geeft. Unibet kondigt in de Belgische vermelding van zijn app een Bet Builder aan, waarmee meerdere selecties uit dezelfde wedstrijd in één weddenschap worden gecombineerd. Dat is het instrument dat je op een gokforum als “bookmaker app download” tegenkomt, en het is een echt product en geen marketingterm.

Het paard blijft een verhaal apart. Eurotiercé is een Belgische aanbieder met vergunning van de Kansspelcommissie, lid van de EPMA, biedt paardenweddenschappen op Belgische, Franse en internationale wedstrijden, en zijn meerderheidsaandeelhouder is het GIE PMU. Het is meteen ook het bewijs dat de Belgische markt kleine specialisten met een Europese inbedding heeft naast de grote internationale merken.

De vraag naar specifieke toernooien heeft in België een antwoord dat de zoekmachine niet geeft: welke weddenschappen er op een bepaald toernooi zijn, is geen gereguleerd gegeven. De wet bepaalt de categorieën, niet de kalender. Wat je op de tennis- of voetbalavond van een groot evenement op je scherm ziet, is de marktinventaris van die ene operator op die ene dag, en de vergelijking met de week ervoor kan al anders uitvallen. Voor een Belgische vergunninghouder is een internationale wedstrijd een gewone wedstrijd, en weddenschappen op de eigen competitie zijn dat eveneens.

Breedte in de app, smalheid in de marge — dat is de eerlijke samenvatting.

De tien Belgische vergunninghouders vergeleken, in volgorde van dit overzicht

De tabel hieronder zet naast elkaar wie in het register van de Kansspelcommissie staat en wat die partij over zichzelf zegt. De volgorde is de volgorde van dit overzicht, en dat is geen rangschikking: er bestaan geen marktaandeelcijfers voor de Belgische markt, en een merk dat hier ontbreekt is daardoor niet onvergund.

De derde kolom leest als een register van alles wat de wet niet vastlegt. Bij de ene partij is het de betaalmethode, bij de andere de leeftijdsgrens, bij een derde het taalaanbod. Dat is geen luiheid van de aanbieders maar het gevolg van een markt waarin de vergunning alles voorschrijft wat spelers het meest interesseert, en de rest aan de operator laat. Wat er in deze tabel dus niet staat, is even belangrijk: geen enkele rij belooft een welkomstbonus, geen enkele rij vermeldt een opnametijd, en geen enkele rij zegt iets over een klachtenprocedure. Voor de betaalmethoden geldt de extra beperking dat betalen met een kredietkaart online verboden is.

Scooore: limieten instellen als het verkoopargument van de eigen app

Scooore vermeldt dat zijn vergunningen F1 en F1+ van de Kansspelcommissie geldig zijn van 18 mei 2022 tot 18 mei 2031, een looptijd van negen jaar die overeenkomt met de vernieuwingsperiode die de wet voor de F1-vergunning voorziet. Het merk noemt ook de volledige set waarmee je je eigen gedrag kan intomen: limieten voor inzet, tijd en stortingen, opvolging van speelgedrag en de mogelijkheid om persoonlijke hulp in te schakelen. Wedden is voorbehouden aan personen van 21 jaar en ouder, wat in de app-vermelding als voorwaarde staat en niet als waarschuwing.

De opvallendste keuze van dit merk is waar het de ruimte zoekt die artikel 60 laat. Scooore promoot zijn limietenreeks waar een ander zijn bonus promoot, en dat is een verkoopargument dat niemand anders in deze lijst zo expliciet hanteert. Een bedrijf dat je vraagt je eigen plafond te zetten, verkoopt iets moeilijkers dan een tegoed.

Geen enkele partij in deze markt kan trouwens pronken met het logo van de toezichthouder op de plek waar een buitenlandse site zijn vergunningnummer zet. De F1+-vergunning is één stuk en ze hangt aan één domein, en wie ze wil tonen moet naar het dossiernummer van de houder kijken.

De rekening van dit profiel is wie betaalt voor die negen jaar. Een vergunning van 2022 tot 2031 betekent een aanbieder zonder haast: de stabiliteit is echt, en de prijs ervoor is een aanbieder die zich niet hoeft te haasten om je met een promocode te winnen. De limietenreeks is een functie voor een speler die zichzelf niet vertrouwt; wie een operator zoekt die hem aan zijn hand door een lastige zondag loodst, heeft hier weinig te zoeken. De leeftijdsgrens van 21 jaar is hier ten slotte geen formaliteit maar een voorwaarde bij de inschrijving, en dat is exact de leeftijd die de wet voorschrijft.

Vivat Bet: een licentiehouder wiens app in vijftig talen praat

Vivat Bet heeft zijn F1+-vergunning onder dossier 117734, met L.B.C. als houder, en de app voor sportweddenschappen wordt uitgegeven door L.B.C. De Belgische pagina in de App Store is beschikbaar in ongeveer vijftig talen, waaronder Nederlands, Frans en Engels.

Vijftig talen voor één Belgisch domein is een merkwaardige verhouding. Het zegt niets over de kwaliteit van de markten en alles over de technische afkomst van het product: hier is een operator die zijn app in de breedte bouwt en zijn vergunning in de breedte inzet, met een Nederlandstalige zetel voor de Belgische markt. Voor een lezer die in het Frans of het Engels wil zoeken naar uitleg over zijn weddenschap, is dat een reëel voordeel.

De vergelijking met de markten zelf kan niet worden gemaakt op basis van wat dit merk over zijn product zegt: de app-vermelding gaat over de talen, niet over de sporten of de markten. En een taal is geen vergunning: dit profiel vertelt je met wie je in gesprek kan, niet wat je krijgt.

De conclusie voor dit profiel houdt verband met die talen en niet met de markten: dit is een aanbieder die de volledige taalgrens van het land overspant, en een speler die in het Frans wil worden geholpen bij een geschil heeft bij de meeste merken op deze lijst minder keuze dan de app-taal van Vivat Bet suggereert. Of de hulp in al die talen even goed is, staat nergens.

bwin: een internationaal schild boven een Belgische vennootschap

bwin heeft zijn F1+-vergunning onder dossier 117735, met Leader Bet SA/NV als houder. Dat is dezelfde naam als eerder in deze tekst: een Belgisch bedrijf achter een internationaal merk, en dat is de vorm die artikel 43/8 afdwingt. De wettelijke minimumleeftijd om te gokken en de app te gebruiken is 21 jaar.

Dit is de leerzaamste kaart in de hele lijst. Elke buitenlandse site met een bwin-achtige naam verwijst naar een eigen vergunning in een ander rechtsgebied, en die vergunning zegt over een Belgisch geschil niets. Alleen de vennootschap op het dossier bepaalt wie er in België aansprakelijk is, en dat is waarom je bij een geschil niet bij het hoofdkantoor in het buitenland moet aankloppen maar bij de partij die de vergunning van de Kansspelcommissie aan zijn naam heeft.

Een lezer die zijn geld bij deze partij zet, moet het verschil kennen tussen het merk en de vennootschap erachter. Voor de rechtsbescherming is enkel de vergunninghouder van belang.

De conclusie voor dit profiel is de conclusie van de hele Belgische constructie, en je ziet ze nergens zo scherp als hier: de merkbekendheid die je op televisie hebt gezien, is niet de partij die je vergunning draagt. Wie twijfelt, controleert het nummer en niet de naam.

Golden Palace Sports: acht betaalmethoden en geen kredietkaart in zicht

Golden Palace Sports heeft zijn F1+-vergunning onder dossier 126426, met Stargames SA/NV als houder, en vermeldt Bancontact, Mastercard, Visa Debit, Paysafe, PayPal, Skrill, Neteller en Rapid Transfer als betaalmethoden.

De lijst verdient meer aandacht dan acht namen. Visa Debit is niet hetzelfde als een kredietkaart, en dat is precies waarom dit de enige Belgische lijst is waarin het onderscheid zichtbaar wordt: betalen met een kredietkaart is verboden voor spelen die via informatiemaatschappij-instrumenten worden aangeboden, en dus selecteert een operator zijn rails met de wet in de hand. Bancontact is de lokale betaalgewoonte, Paysafe en de twee e-wallets zijn de online gewoontes, en Rapid Transfer is de bankoverschrijving die je bij een betaling aan een buitenlandse partij zou verwachten.

Deze partij is de meest complete keuken van de lijst, en ze schrijft niets over opnametijden of kosten. Wie wil weten wanneer zijn geld terugkomt, moet bij de eigen voorwaarden aankloppen; de transparantie stopt hier voor alle vergunninghouders op hetzelfde punt.

Wat dit profiel uiteindelijk leert, gaat over het onderscheid tussen betalen en opnemen: acht betaalmethoden zeggen alles over hoe je geld binnenkomt en niets over hoe het naar buiten gaat. Wie zijn keuze op deze lijst baseert, kiest een gemak en geen termijn.

Betcenter: een account dat pas op je eenentwintigste begint

Betcenter heeft zijn F1+-vergunning onder dossier 116594, met Betcenter Group SA/NV als houder. Om een account te openen en op sport te wedden, moet men 21 jaar of ouder zijn.

Dat is dezelfde grens als bij elke andere houder, en de formulering verschilt: de leeftijd staat hier niet als waarschuwing bij de deur maar als voorwaarde voor de inschrijving. In de praktijk betekent dat een identiteitscontrole vóór het account, niet erna.

Meer zegt dit merk over zijn product niet, en dat is het patroon van de kaarten op deze lijst: de vergunning wordt genoemd, de leeftijd wordt genoemd, en de rest van het verhaal wordt aan de wedsite zelf overgelaten. Voor de lezer betekent dat een bewuste tussenstap: check het dossiernummer, kijk naar het sportaanbod op de site en niet in de app-omschrijving, en lees de limieten die de operator zelf aanbiedt.

De conclusie voor een speler hier is procedureel: de leeftijdsgrens is de enige poort die de operator vooraf sluit, en wie daar niet doorheen komt, vindt de rest vanzelf. Deze aanbieder is een van de partijen waar een account pas begint wanneer de Belgische wet zegt dat het mag.

Unibet Sports: de Bet Builder als het product waar de wet niets over zegt

Unibet heeft zijn F1+-vergunning onder dossier 116799, met Unibet Belgium Ltd als houder. In de Belgische vermelding van zijn app kondigt het merk een Bet Builder aan, waarmee meerdere selecties van dezelfde wedstrijd in één weddenschap worden gecombineerd.

De Bet Builder is het interessantste product op deze lijst omdat het een gat in de wet vult. Een combinatieweddenschap over één wedstrijd is noch in artikel 43/1, noch in artikel 43/2 genoemd, en de enige bepaling die in de buurt komt is het verbod op weddenschappen waarvan de uitslag al bekend is. Zolang de selecties uit één nog te spelen wedstrijd komen, is er geen probleem; wordt een selectie afhankelijk van de uitkomst van een andere, dan is het een product dat zijn eigen logica meebrengt. Unibet telt daarbij de marge per selectie, en dat is de reden waarom een Bet Builder in de praktijk duurder is dan de som van losse weddenschappen op dezelfde selecties.

Dat de wet er niets over zegt, is geen fout in de wet maar een keuze in de handhaving: de Kansspelcommissie kan ingrijpen wanneer het eerlijke verloop van een gebeurtenis niet kan worden gegarandeerd, en dus wordt een nieuw product eerder gedoogd dan vooraf getoetst.

De slotsom voor dit profiel gaat over een positie die de speler zelf moet innemen: de Bet Builder is een echt product en tegelijk het bewijs dat een vergunning niet elke weddenschap even streng dekt. Wie van dit product gebruikmaakt, moet de prijs van de combinatie afwegen tegen de losse prijs van elke selectie, en dat is een gewoonte die in België belangrijker is dan in omgevingen die dezelfde producten strenger omschrijven.

Elite Sports: de Belgische kaart als commerciële belofte

Elite Sports wordt uitgebaat door EliteSports SRL uit Anderlecht, onder de F1+-vergunning FA+ 116869 van Belgische PMU NV, en de site presenteert zich als een naar eigen zeggen 100 % Belgische gokwebsite die in België wordt gehost.

De combinatie is ongebruikelijk en leerzaam. Een kleine vennootschap uit Anderlecht dat op een site haar verhaal vertelt, en het dossier dat op naam van een andere vennootschap staat: de houder van het dossier is Belgische PMU NV, en dat is dezelfde naam die op de paardenmarkt opduikt. Eén vergunning kan zo meerdere commerciële verschijningen dragen, en dat is precies wat “een domein is vergund, een merknaam niet” in de praktijk betekent. Voor de identiteit van de partij die je contracteert, kijk je naar de houder, niet naar de uitbater.

Bij de hosting hoort een voetnoot die in deze markt vaak wordt gebruikt en zelden wordt gecontroleerd: de serversoort is geen juridische garantie. De verplichtingen uit de Kansspelwet hangen aan wie de vergunning van de Kansspelcommissie bezit, niet aan waar de computers staan.

De slotsom voor dit profiel gaat over die gedeelde vergunning: de structuur betekent dat de speler die zijn contract bij EliteSports sluit, in werkelijkheid zaken doet met de partij die de vergunning van de Kansspelcommissie draagt, en wie zijn rechten wil laten gelden, moet naar die partij kijken.

Bet777: de breedste marktbelofte in een vergunning van Casino de Spa

Bet777 heeft zijn F1+-vergunning onder dossier 117638, met Casino de Spa SA/NV als houder, en kondigt in zijn app meer dan 2.000 soorten weddenschappen op meer dan 60 sporten aan.

Die 2.000 zijn het enige cijfer van dit type in de hele lijst, en het is een cijfer om verkeerd te lezen. Het aantal soorten weddenschappen is geen maat voor de kwaliteit van de odds; het is een maat voor de keuken. Een operator met 2.000 weddenschapstypes kan op een populaire markt slechter betalen dan een partij met driehonderd types. Wie met dit cijfer een vergelijking begint, vergelijkt de diepte van de kaart met de werkelijke prijs — en dat is dezelfde fout als een bonusbedrag vergelijken zonder de doorgedraaide som.

De houder is een casino uit Spa, en dat is weer een voorbeeld van een houder die zijn F1+-vergunning deelt met een mondiale merknaam zonder verband met de site. Een casino-achtergrond belooft niets over het sportaanbod, en ze zegt ook niets over het bonusbeleid: de vergunning bepaalt wat mag, het casino bepaalt waar het geld vandaan komt.

De slotsom voor dit profiel gaat over de verhouding tussen het aantal soorten en het aantal sporten: 2.000 soorten op 60 sporten betekent gemiddeld ruim dertig types per sport, wat in de praktijk aanvoelt als een brede wereldkaart met een dunne Belgische kern. Wie alleen de eigen competitie wil volgen, heeft aan die twee cijfers niets; wie vakantiegeld op een obscure competitie wil zetten, wel.

Euro Tierce: de paardenspecialist tussen de algemene merken

Eurotiercé is een Belgische aanbieder met vergunning van de Kansspelcommissie en lid van de EPMA, biedt paardenweddenschappen op Belgische, Franse en internationale wedstrijden, en zijn meerderheidsaandeelhouder is het GIE PMU. Het merk heeft zijn F1+-vergunning onder dossier 117999, met Euro Tierce SA/NV als houder.

Dit is de enige partij op de lijst met een echte specialisatie, en dat verandert de vraag die een speler stelt. Bij een algemene bookmaker kies je een product; bij een paardenspecialist kies je een discipline — en de band met de Franse PMU betekent dat de Franse koersen geen buitenlandse uitzondering zijn maar de kern van het aanbod. Lid zijn van de EPMA is geen vergunning en verandert geen enkele Belgische regel, maar het plaatst dit merk in een Europese traditie van de poolsector.

Meer dan een half miljoen euro aan boete op het aanbieden van niet-vergunde weddenschappen is een detail in een vergelijking, en toch is het het cijfer dat dit profiel scherp maakt: een specialist die zijn vergunning en zijn Europese inbedding even serieus neemt als zijn programma.

De slotsom voor dit profiel vraagt een keuze: wie paarden volgt met een echte affiniteit voor de Franse koersen, vindt hier de enige plek op deze lijst met een vaste band in die richting, terwijl wie de Belgische draf- en galopkalender centraal wil stellen op deze lijst bij geen enkele partij een kalender per discipline vindt.

Betsson Sports: een internationale naam die de 21 hardop uitspreekt

Betsson heeft zijn F1+-vergunning onder dossier 116764, met Sagevas SA/NV als houder, en vermeldt dat zijn online weddensite, in overeenstemming met de Belgische regelgeving, niet toegankelijk is voor personen jonger dan 21 jaar.

Dat is de nuttigste formulering van een leeftijdsgrens op deze hele lijst, want ze zegt hoe de operator zijn aanbod verantwoordt: een internationaal huis dat zijn Belgische leeftijdsgrens uitdrukkelijk aan de Belgische regelgeving koppelt. Voor de lezer is dat een dubbele bevestiging — de regel wordt toegepast en de operator erkent ze als regel.

De partij brengt de middelen van een internationale groep en de onopvallende Belgische vennootschap als houdster, en de app-vermelding gaat over de toegang en niet over de markten. Waar deze internationale naam wint, is op de middelen die achter het platform zitten; waar ze bij de rest van de lijst achterblijft, is op het eigen verhaal over de Belgische markt.

De slotsom voor dit profiel gaat over een operator die de regel als zijn visitekaartje schrijft: het is de partij die een zoeker naar een breed internationaal aanbod waarschijnlijk het eerst herkent, en tegelijk de partij waarvan de Belgische vermelding het minst over het aanbod zelf vertelt.

Wat er met je inleg gebeurt, en wie de belasting betaalt

De belasting op online weddenschappen is verschuldigd door de operator en niet door de speler. In Vlaanderen bedraagt ze 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten. Dat is een andere base dan je inzet en een andere heffing dan een kost voor je account: deze belasting raakt je enkel indirect, via de prijszetting die de aanbieder op die kost bouwt.

Wallonië werkt met dezelfde soort base langs verschillende lijnen: weddenschappen op paarden-, honden- en sportevenementen betalen 15 % op de werkelijke bruto marge, en weddenschappen die in het Waalse Gewest via technologie worden geplaatst — internet, telefoon, sms — betalen 11 %. De belasting is verschuldigd door wie de weddenschappen aanneemt, ook voor spelen waarvan de organisatie verboden is. Een verhoging van het Vlaamse online tarief werd in 2024 beslist, maar er lag volgens de pers van 31 maart 2026 nog geen wettekst, en dus is er geen tariefverhoging die recht is.

Onder welke lijn een gegeven online sportweddenschap valt, is niet vastgesteld. Wie zijn woonplaats en zijn speelgedrag wil samenbrengen in één berekening, moet dus bij de juiste gewestelijke administratie navragen en niet bij een forum.

En dan de vraag waarop de markt allerlei antwoorden geeft en de wetgever geen: of winsten van een speler belast zijn, is niet uit een primaire bron vastgesteld — voor een vergunde aanbieder niet en voor een niet-vergunde aanbieder niet. Ik schrijf hier dus niet “belastingvrij” en ook niet “belastbaar”, en elke site die het ene of het andere zonder voorbehoud beweert, beweert iets wat de primaire bron niet draagt. Wie zekerheid wil, kan terecht bij de FOD Financiën / SPF Finances of bij een accountant.

Wat er in de praktijk staat te gebeuren: het aanbod kalft af

De Kansspelcommissie houdt een lijst bij van internetadressen van operatoren zonder vergunning die in België spelen aanbieden. Die lijst wordt in het Belgisch Staatsblad bekendgemaakt en aan de internetproviders bezorgd om de toegang te blokkeren. De pagina van de Kansspelcommissie met de geblokkeerde illegale goksites telde 1.016 genummerde vermeldingen, met als recentste beslissing 28 september 2026. Vermeldingen worden na minstens vijf jaar geschrapt.

Duizendzestien namen is geen momentopname van overtreders maar een archief met een groeisnelheid, en dat archief wordt in het Staatsblad gepubliceerd en bij de providers afgeleverd. De richting van de markt is daarmee weggezet: het legale aanbod blijft smal en het illegale aanbod wordt systematisch van de kabel gehaald, met een stroom adressen die elkaar opvolgen.

Wat daarnaast en bovenop komt, is het sponsoringverbod. Reclame voor kansspelen is verboden behalve in de gevallen die de Koning uitdrukkelijk toelaat, met een boete die kan oplopen tot 576.000 euro (artikel 64). Het koninklijk besluit van 27 februari 2023, bekendgemaakt op 8 maart 2023 en in werking sinds 1 juli 2023, beperkt de reclame van vergunninghouders tot hun eigen website en eigen sociale account, zonder interactiefunctie, met bewegende beelden van hoogstens 5 seconden, zonder gepersonaliseerde boodschappen en zonder echte personen of fictieve figuren, altijd met de minimumleeftijd en een preventieboodschap erbij. Stadionreclame is sinds 1 januari 2025 verboden. De eigen naam of het eigen logo op een sportshirt is beperkt tot 75 cm², niet op de voorkant, tot 31 december 2027, en tot 50 cm² vanaf 1 januari 2028. Een verbod op sponsoring van professionele sportfederaties vanaf 1 januari 2028 heeft een rechtsgrond die de Raad van State in vraag stelde, en of het standhoudt, is niet vastgesteld.

Voor de lezer betekent dit alles dat het legale aanbod van een Belgische bookmaker in toenemende mate onzichtbaar is in het straatbeeld terwijl het aanbod op zijn scherm nauwelijks krimpt. Een markt waar de bonus verdwenen is en de reclame aan banden ligt, concurreert op de enige dingen die overblijven: de prijs, de markten en de werking van de site. Voor een speler met een klein budget is dat geen slechte ruil — geen bonusdruk op de wedsite, geen verleiding op het shirt van zijn favoriete ploeg, en de 200 euro per week per website als standaardplafond.

Wat de toekomst onzeker maakt, is de ruimte tussen wet en praktijk. De consolidatie vermeldt een laatste wijziging door de wet van 30 april 2026, bekendgemaakt op 19 mei 2026, met meerdere bepalingen — waaronder de artikelen 43 en 54 — in werking op 1 juni 2026. Wat die wijziging in de praktijk verandert, is niet vastgesteld, en dus is elke claim over “de nieuwe Belgische regels” voorlopig voorbarig. De enige manier om te weten wat vandaag geldt, is het bijgewerkte register en de geconsolideerde wettekst naast elkaar leggen.

Vragen die spelers stellen over Belgische bookmakers

Waar controleer je of een wedsite echt een F1+-vergunning van de Kansspelcommissie heeft?

In het online register van de aanvullende vergunningen F1+ van de Kansspelcommissie, op het domein en niet op de merknaam. Het uittreksel van 9 oktober 2026 telde 24 vergunningsdossiers voor 25 domeinnamen. Je vergelijkt het adres in je adresbalk met de vermelde domeinen en controleert het dossiernummer van de houder. Een buitenlandse vergunning telt in België niet mee.

Hoe reken je de winst van een weddenschap uit je inzet en de odds?

Een winnende weddenschap betaalt je inzet maal de odd terug, en je nettowinst is je inzet maal de odd min één. Zet je 10 euro op 1,90, dan krijg je 19 euro terug, waarvan 9 euro winst. Bij een combinatieweddenschap worden de odds van alle gekozen selecties eerst met elkaar vermenigvuldigd tot één prijs.

Hoe zie je de marge van een bookmaker terug in de odds?

Door de omgekeerde waarden van alle odds van één markt op te tellen en daar één door te delen. Die uitkomst is het uitbetalingsdeel; het verschil met 100 % is de marge. Op een zuivere tweewegmarkt met 1,90 en 1,90 komt dat op ongeveer 5,3 % bij hele centen, en bij een volledig doorgerekende notering op 4,7 %. Bij meer uitkomsten en meer markten loopt de bandbreedte op.

Hoe hoog is de wekelijkse stortingslimiet voor online gokken in België?

De limiet bedraagt 200 euro per week en per website, en ze geldt voor het geld dat op de spelersrekening wordt gestort, niet voor de inzetten. Ze werd in het najaar van 2022 verlaagd van 500 euro. Alleen spelers die niet als wanbetaler geregistreerd staan bij de Centrale voor Kredieten aan Particulieren van de Nationale Bank kunnen om opheffing vragen.

Wie betaalt de belasting op online weddenschappen in België, de operator of de speler?

De operator, niet de speler. In Vlaanderen bedraagt de belasting 11 % voor online spelen en weddenschappen, berekend op de inzetten min de uitgekeerde winsten; Wallonië heft 15 % op weddenschappen op paarden, honden en sportevenementen en 11 % op weddenschappen die via technologie worden geplaatst. Of spelerswinsten zelf belast zijn, is niet uit een primaire bron vastgesteld.

Welke risico's loop je op een wedsite zonder Belgische vergunning?

Je valt onder artikel 4 § 2 van de Kansspelwet: wie bewust aan een niet-vergund spel deelneemt, er reclame voor maakt of spelers werft, riskeert een boete tot 576.000 euro, met een verdubbeling mogelijk via artikel 65. De Kansspelcommissie vermeldt voor spelers boetes van 26 tot 25.000 euro vermenigvuldigd met de opdeciemen. Je hebt geen KSC-klachtenroute en EPIS wordt niet gecontroleerd.